13 Aralık 2012

Pangu’nun Dünyayı Yaratışı


Pangu (Çince: 盤古; pinyin: Pángǔ) 

Çin mitolojisinde, var olan ve üzerinde yaşadığımız bu dünyanın Pangu (Çince: 盤古; pinyin: Pángǔ) adında bir tanrı tarafından yaratıldığı anlatılır.

Pangu, anne babaya sahip olmayan ve yumurtadan çıkan efsanevi bir tanrıdır. Pangu'nun yumurtadan orataya çıkışı ise, tam 18 bin yıl sürmüş. Bu uzun zamandan sonra uyandığında bulunduğu yerin nefes alamayacak kadar sıcak olduğunu fark eden Pangu ayağa kalkmak istemiş ancak yumurtanın kabuğunun içinde olduğundan kıpırdayamamış. Pangu'nun kolları bacakları çok güçlüymüş.Yumurtanın kabuğunu kırmak için çabalamış ve sonunda başarmış. Kabuk kırılırken kulakları sağır edecek derecede bir gürültü ortaya çıkmış ve kırıldığında içerideki hafif şeyler havaya uçuşarak gökyüzünü oluşturmuş. Ağır şeyler ise aşağıya düşüp, yeryüzü oluvermiş. Ve yumurtanın yin kökenli kısmı yeryüzünü, yang kökenli kısmı ise göğü omeydana getirmiş. 


Gökyüzü ve yeryüzünü birbirinden ayırmayı başaran Pangu, çok sevinmiş. Fakat kendisine açtığı bu geniş alanın tekrar daralacağından korkan Pangu, başı ile gökyüzünü ayakları ile de yeryüzünü tutmaya karar vermiş. Yeri ve göğü dengede tutmaya çalışan Pangu, her gün üç metre uzamaya başlamış. Pangu ile beraber gökyüzü yeryüzünden, yeryüzü de gökyüzünde her gün  üç metre uzaklaşır olmuş.

 Pangu, 18 bin yıl sonra 45 bin kilometre yükseklikte dev bir insan haline gelmiş.Gökyüzü ve yeryüzü de bir daha birleşemeyecek kadar uzak kalmışlar birbirlerine. Pangu’nun içi artık rahatmış. Ancak Pangu bu yaratma kahramanlığının ardından çok yorulmuş, ayakta duracak hali kalmamış ve sonunda devasa gövdesi büyük bir gürültüyle yere yığılmış.
Yin-Yang
Ve bu yarattığı evrenin tadını çıkaramadan ölüm gelip kapısını çalmış. Ölmeden önce Pangu’nun vücudunda büyük değişiklikler olmaya başlamış. Sol gözü güneşe, sağ gözü aya dönüşmüş. Son nefesi rüzgar ve bulut, ağzından çıkan son sesi de gök gürültüsü oluvermiş. Saçı ve sakalı yıldızlara bürünürken, kol ve bacakları dağları oluşturmuş. Kanı nehir ve göllere dönüşmüş. Güçlü kasları bereketli topraklar, cildi ve tüyleri ağaçlar ve çiçekler, dişleri ve kemikleri değerli madenler, teri de yağmur olmuş. Aslında Pangu doğanın, yeryüzü ve gökyüzünün ta kendisiymiş. Vücudundaki pirelerdense insanlar meydana gelmiş.


Çince'sini okumak isteyenlere :)


“盘古开天地”考证
作者: 明竹
打印机版 正体
几千年来,盘古开天地的故事一直在神州大地广为流传,可以说是家喻户晓,妇孺皆知。然而盘古开天地是怎么回事,人们却知之甚少,或一片茫然。本文将有关资料拾掇于后,供读者参考。

一、古书记载与民间传闻

唐欧阳询等《艺文类聚》卷一引《三五历纪》:“天地浑沌如鸡子,盘古生其中。万八千岁,天地开辟,阳清为天,阴浊为地。盘古在其中,一日九变,神于天,圣于地。天日高一丈,地日厚一丈,盘古日长一丈,如此万八千岁。天数极高,地数极深,盘古极长。后乃有三皇。数起于一,立于三,成于五,盛于七,处于九,故天去地九万里。”

清马?《绎史》卷一引《五运历年纪》:“首生盘古,垂死化生,气成风云,声为雷霆,左眼为日,右眼为月,四肢五体,为四极五岳,血液为江河,筋骨为地理,肌肉为田土,发髭为星辰,皮毛为草木,齿骨为金石,精髓为珠玉,汗流为雨泽,身之诸虫,因风所感,化为黎?。”

明周游《开辟衍绎通俗志传》第一回云:“(盘古氏)将身一伸,天即渐高,地便坠下。而天地更有相连者,左手执凿,右手持斧,或用斧劈,或以凿开,自是神力,久而天地乃分。二气升降,清者上为天,浊者下为地,自是而混茫开矣。”

明董斯张《广博物志》卷九引《五运历年纪》云:“盘古之君,龙首蛇身,嘘为风雨,吹为雷电,开目为昼,闭目为夜,死后骨节为山林,体为江海,血为淮汝,毛发为草木。”

以上所引,为盘古神话之古说,其开辟之状,颇具哲理,而民间所闻,颇能得其情状,可以与古传盘古神话相互补充。

二、神迹留存

盘古庙:《述异记》上卷:“今南海有盘古氏墓,亘三百余里,俗云,后人追葬盘古之魂也。桂林有盘古氏庙,今人祝祀。”今河南省桐柏县亦有盘古山,盘古庙,祀盘古。每年旧历三月三日必举行盘古庙会,乡民络绎不绝前来参加。另外,湘乡有盘古保,雩都有盘古祠,成都、淮安、京兆皆有庙祀。宋罗泌《路史・ 前纪一》注:“荆湖南北今以十月十六日为盘古氏生日。”《元丰九域志》:“广陵有盘古冢、庙。”盘古神话之遗迹至宋时尚散见于各地。《录异记》卷四且云: “广都县有盘古三郎庙。”盘古有“郎”尤为可异。

盘古足迹:清袁枚《子不语》卷二二“盘古足迹”条:“西洋锡兰山,高出云汉,其巅有巨人足迹,入石深二尺,广八尺云是盘古皇帝开天落地之足迹。” 《述异记》上卷:“南海中盘古国,今人皆以盘古为姓。”

古书的记载、民间的传闻以及神迹的留存,都彰显出盘古的神奇和殊胜。一个有血有肉、活灵活现的神凸现在世人的眼前,耐人寻味。


Blogger tarafından desteklenmektedir.

© 2011 Doğu incisi, AllRightsReserved.

Designed by ScreenWritersArena